new year...

Энэ дууг сонсохоор л хүүхэд байх үе минь санагддагийн... 11 сар гарав уу үгүй юу шинэ жилийн уур амьсгал ороод л, утаатай ч гэсэн Улаанбаатар хот минь саа чимэглэлээр дүүрээд л гадаа хүйтэн ч гэсэн сэтгэлд цаанаа л нэг дулаахан байдагсан. Abbaгийн Happy new year, Wham-ын Last christmas бүх суваг, фм-ээр явахаар сэтгэл өөрийн эрхгүй догдлоод хурдан 31н болоосой гэж боддог байж билээ...

Сургуулийн шинэ жил болно гээд өдөр шөнөжин шахам дэлгүүр хэсэж байж даашинз аваад нөгөөтхөө өдөрт хэд хэд өмсөж үздэг байснаа бодохоор инээдтэй ч юм шиг. Төрсөн өдөр болно гээд бас л зөндөө хүлээнэ...Шинэ жилийн өмнөх өдөр төрсөн болохоор давхар баяр гээд хөл газар хүрэхгүй баярладаг байсан, цаанаа л гоё. Тэгээд хүний нутагт ирчихээд 12 сарын дунд болчихоод байхад гадаа шаагих борооны чимээг сонсонгоо ганцаараа өрөөндөө хүүхэд насаа дурсаж сууна даа... Машин, байшин, мод гээд бүгд цасанд дарагчихсан ямар гайхалтай харагдаж байгаа бол оо гэж бодохоор л Монголдоо очмоор санагдхын...Улаанбаатарт минь хүн бүр л сэтгэлийнхээ гүнд догдлол, баясал тээж, мишээж яваа байх...Дэлгүүрүүд саа, даашинз, өсгийтэй гутал, гоёлын гэсэн юм бүхнээр дүүрчихсэн байхыг харах нь юугаар ч солишгүй баяр баясгалан бэлэглэдэгсэн. Ингээд ганцаараа уйтгарлаад сууж байхад минь Өвлийн өвөө гарч ирээд "Охин минь хүслийг чинь биелүүлж өгье" гэвэл хэдхэн цаг ч хамаагүй гэртээ л очмоор байна гэж хэлнээ. Гэртээ очоод хүн бүрийг тэврээд ямар их хайртайгаа хэлэхсэн, бүгдээрээ ширээгээ тойрж суугаад оргилуун дарсаа задлах тэр мөчид дүү нараа тэврээд Шинэ жилийн мэнд гээд үнсэхсэн, тэгээд хамгаас хайртай ээждээ ганц тэврүүлчихээд буцахсан.... Ээж аав, эмээ өвөө, дүү нар, ах эгч нарыгаа хэлэхийн аргагүй их санаж байна... Шинэ жилийн мэнд!

A

Нэг л мэдэхэд 11 сар гарчихсан байхын. Ингээд бодохоор цаг хугацаа ямар хурдан юм бэ. Сургуулийнхаа формыг өмсөөд, хичээлээ таслан сахилгагүйтаж явсан үе хэдхээн хоногийн өмнө юм шиг л...Саяхан л юугаа ч мэдэхгүй сурагч охин байсан аль хэдийнээ оюутан болжээ. 1р курсын оюутан гээд хэлэх гэхээр нэг л хэл эвлэж өгөхгүй хачин юмаа.
Гэхдээ л бодоод байхнээ энд ирснээс хойш миний амьдрал сайн тал руугаа нилээд их өөрчлөгджээ. Ганцааараа амьдарч, биеэ дааж сурна гэдэг амьдралын хамгийн эхний алхам эндээс тавигдаж байх шиг. Ганцхан тэр ч биш миний амьдралд чухал байр суурийг эзлэх нэг хүнтэй танилцсан нь миний дотоод ертөнцийг ойлгодог бас гэрэл нэмдэг найзтай болсон. Арилжиймаа гэж хэлэхээр цаанаа л нэг гоё. Үнэхээр хөөрхөн, инээхээрээ алга болчихдог том алаг нүдтэй, туулай шиг том гээд голдог шүдтэй. Энэ л охинтой танилцах гэж би энд ирсэн юм байна гэж хааяа боддогийн. Арилжиймаа, Ариукаа. Миний сэтгэл дотор байгааг ухаж төнхөхгүй ч гэсэн эвтэйхэн засаад тавьчихдаг энэ 2 "хүүхэд" миний хувьд хамгийн үнэтэй хүмүүсийн нэг.
Шөнийн 3 цаг. Төгөлдөр хуурч Чинбатын аязуудыг сонсонгоо энэ жижигхээн тэмдэглэл гэмээр юмыг бичиж сууна. Хүний нутгийн тэнгэрийг цээж дүүрэн амсьгаа аваад нэг сайхан ширтэе гээд нэг л болж өгөхгүй юмаа. монголдоо дэндүү дасчихаж. Хурдхан шиг явхысан гэж боддог байсан минь одоо бодоход тэнэг байждээ гэж бодогдуулдгийн. За тэр ч яахав. Нойр хүрж байх чинь.

:))

Оюутны амьдрал ингэээээл эхэлчдийн байжээ. Саяхан л гэртээ ТНТ үзээд сууж байсан цаг аль хэдийнээ ард хоцоржээ. Ганцаараа өрөөндөө суугаад ойрд юм бичээгүй блогтоо шинэ бичлэг нэмэнгээ дуртай ундаагаа уугаад суух үнэхээр ГОЁ байна. Хүний газар очоод яаж ганцаараа унтанаа, шөнө айндаа, яаж гадуур гарнаа гэж бодож байсан хүн чинь ирэнгүүтээ шал өөр болцонннн. :))

Waiting....

Waiting......................................................................................................................................








How long is this going to take???????????
Ингэж хүлээх хэцүү юмаа. Хэзээ ч ирэхийг нь мэдэхгүй нэг мэйл эсвал мэссеж хоёрийг хүлээгээд л...Ирэх ирэхгүй нь мэдэгдэхгүй юмыг хүлээгээд л. Заза ирэхгүй юм байнадаа гэж бодхоор зүрх нэг л сонин болоод...МУИС-ын хариуг хүлээх гэж бөөн драма болжийн. :(
I just hope that they will send out the messages as soon as i publish this post. I really hope!

Үзэн ядалт.

Яагаад чамайг тэгж их үзэн ядна вэ? Намайг яасан гэж тэгж их үзэн ядна вэ? Өөрийгөө болиулах гэж хичнээн хичээгээд ч чамайг үзэн ядаад байх юм. Хайртай байсан болохоороо л тэр байх. "Хайр байхгүйгээр үзэн ядалт гэж байхгүй" гэдэг үг байдаг юм билээ. Үнэн шүү.
Өөрөөсөө дахин дахин асууна. Байн байн өөрийгөө зүхнэ. Шүлгэндээ тэр бүхнээ мөнхөлнө. Тэгээд л санаа амарна. Интернэтэд байх чиний зургийг чинь хараад дахиад л эхлэнэ. Үзэн ядалт улам бүр ихэснэ.  Харах тусам улам томроно. Тэр хэрээрээ улам их хайрлана. Би яах ёстой вэ? Чамайг мартхын тулд юу хийх ёстой юм бэ? Яавал чиний нэрийг сонсоод, чиний дүрийг хараад тайван байж чаддаг болох вэ? Би хурлхан шиг л тартмаар байна. Тэгэхгүй л бол чиний тухай бодох бүрийд үзэн ядалт хайр хоёрын гал зэрэг зэрэг асаад зүрхийг минь түлээд, шархлуулаад байх юм. 
Чи миний хувьд хэн ч биш. Би чамайг мартсан. Чи надад хэрэггүй. Чиний хуурамч баг зүүсэн нүүр, будаг түрхэж халхалсан сэтгэл зүрх чинь хэрэггүй...гэж бодмоор байвч чадахгүй юм. Эцсийн эцэст чамайг мартаж чадахгүй зовох би өөрөө өөрийнхөө хувьд хэн ч биш. Чиний ч хувьд. Чи ч тэр би ч тэр би биендээ хэрэггүй. Ерөөсөө хэрэггүй. Тэр утгагүй дурсамжууд чиний хувьд юу ч биш. Харин миний хувьд бол хамгийн үнэтэй ЮМ. Гэвч ЮМ болтлоо доошоо орсон тэр дурсамжууд хэнд ч хэрэггүй. Хэдий тйим ч би мартаж чадахгүй. Чадахгүй.

Бодлууд.....тархийг минь дүүргээд л.....

Ойрд ямар нэгэн юм бичих настроение огт байсангүй. Гэнэт залхуу хүрээд л. Яасын бүү мэд. Удахгүй ЕШ-ийн дүн гарна. Санаа зовж байгаа ч юм алга. Нэг л сонин. Хэтэрхий тайван, яг л нөгөө "calm before the storm" гэдэг шиг. Бас зөндөө их юм толгойд бодогдоод л, хачин хачин зүүд зүүдлээд л, нэг л сонин болчихжээ. Бүх л юманд сэтгэл дундуур.
Нээрээ яагаад байгаа юм болоо? Эсвэл би хэтэрхий эмзэглээд байна уу? Хүн болгонд л ингэдэг үе байдаг боловуу?
Хэдхэн секундын дотор ганц тоо ч бодож чадахгүй хүний толгойд ямар олон бодлууд орж ирнэ вээ. Болдог бол бүгдийг нь шүүрч аваал бичээд эрээчээд хүнд яриад гаргаад хаямаар...Даанч дэндүү олон болохоор тэгэх ямар ч боломж байхгүй. Бүгдийг нь үлээдэг цэцэг шиг үлээгээд гаргачихмаар л байна. Гаргахгүй бол яг л тархи минь задрах гэж байгаа юм шиг. Яг л энэ мөчид нь бүгдийг нь ус шиг асгаад хаячихмаар...Гэвч болохгүй нь, чадахгүй, асар олон бодлууд минь ч тархинаас гарахыг хүсэхгүй байх шиг. Яадгийн билээ.

Бараг жилийн өмнө хийж байсан cover Шакира-гийн Moscas en la casa гэдэг дуу (Гэр доторхи ялаа(??!!) гэдэг дуу)

Exams and greediness (? what am i talking abt??)

Хүний шунал гэж сонин юм шүү. Юугаар ч дутаагүй, өмсөж зүүх нь бэлэн, хоол унд нь байж байхад л нэг илүү юманд дурлах хүний гэм биш зан юмдаа. Саяхан нэтэд нэг юм харчихаад нөгөө авахын түүс болоод, өдөр шөнөжин бодоод сууж байхдаа өөрийгөө хальт үзэн ядаад авсан...Боломжгүй юм хүссэндээ биш, яг үнэндээ бол амин чухал хэрэгтэй биш мөртлөө дэндүү үнэтэй эд мөрөөдөж байгаадаа уур хүрсэн л дээ. Гэвч заавал авч байж санаа амардаг хэцүү зантай болохоор санаа минь яажсан ч амарч чадахгүйнээ. Нэг ном уншсан ч, унтах гээд хэвтсэн ч, нэтэд сууж байхад ч бодогдсоор...

Хүн сармагчингаас үүсэлтэй гэдэгт ер нь нилээн итгээд байдаг болоод байгаа. Учир нь гэвэл миний нэг таньдаг хүн тийм юмтай болсон, би ч гэсэн авмаар байна. Заза яахынбээ, хүнтэй адилхан болж яахын, өөрөөрөө байх хэрэгтэй, чи бол өөр хүн гэж өөртөө хэлдэг ч сэтгэлээ бүрэн эргүүлж буцааж татаж чадахгүй л байгаамдаа. Хүний амьдралд хэрэгтэй эрүүл мэндэд тустай юм байсан бол ингэж суухгүй л байх байсандаа гэж ч бодохын...Тэгээд эцэс сүүлд нь яг яах гээд байгаагаа юу хүсээд байгаагаа мэдэхээ больчхын, хэцүү юмаа.

Ер нь хүссэн юм болгон руугаа сарвайдаг хүн ямар вэ? Юмыг заавал өөрийн болгож байж санаа нь амарч, сэтгэл нь тайвширдаг хүн тийм олигтой хүн мөн үү? Ийм асуултууд толгойг минь нэг дүүргээд нэг болиод... 

Тэр ч яахав өөр нэг юм. Ойрд ЕШ өгөөд бас тэрүүхэн тэндээ завгүй гүйгээд байнаа. Завгүй ч гэж дээ эхний өдөр ганц англи хэл өгсөн, өнөөдөр Монголын түүх өгсөн. Маргааш орос хэл, монгол хэл, нийгмийн тухай мэдлэг өгнө. Өнөөдрийн түүхийн шалгалт үнэндээ л явцгүй байсаан. Эхний хорин минутанд бүгдэнг нь тааж бөглөөл бөглөөл бөглөөл, дахиж нэг арван минут бөглөснүүдээ хэд дахин тодруулж сууж байгаад нэг мэдсэн унтцан байна лээ. Толгойгоо ширээн дээр л тавих шиг болсын.....Цаашаа яасныг....би таашгүй ээ (хаха).

Итгээд хэрэггүй ээ...гэж

Зүгээр л суужаагаад аймр худлаа юм олж мэдлээ. Сонин юмаа. Зарим хүмүүсийг ойлгохгүийн. Миний толгойд ганц ч удаа орж ирээгүй, нэг ч удаа ам нээж яриагүй юмыг маань ярьсан болгоод л "ДАМЖУУЛЧХЫМАА". Дамжуулаад өг гэж гуйгаагүй байхад л...
Үнэхээр их итгээл, янз бүрийн яриа сонссон ч арай үгүй байлгүйдээ, миний мэддэг хүн тэр чинь биш гээд явдаг байсан, би буруу боддог байждээ. Гэнэн ч юмдоо. Хоосон толгойдоо итгээд. Итгэсний минь хариуг ингэж барьж байгаам биздээ. Арай ч тэгчихнэ гэж бодоогүй байтал. Сэтгэл нэг л харлаад явчлаа. Заза одоо яахвдээ, жоохон хүүхэд шиг гэнэн итгэмтгий зангаасаа болж өөрийнхөө үнэтэй юмыг "итгэл даадаг" хүний "ачаар" алдчих шив дээ. Damn it!

Marshmallow :P

Ямар гоё гээч!!! Ганцаараа сууж байгаад бүхэл бүтэн уутыг идэх ч бас сайхан шүү... (im so selfish, huh? haha)

Гоо

Алганд минь багтдагсан бол
Атгаад нуумаар
Түүнийх биш байсан бол
Аваад зугтмаар
Үнэрлэх төдий ойроос ч
Нүдээ чилтэл ширтмээр
Гоо үзэсгэлэн
Бурхан гэж байдаггүйсэн бол
Амин цээжиндээ шүтмээр
Хайраас өөрийг мэдэхгүй
Тархиа чамаар л дүүргэмээр
Сэтгэл зүрх хоёроо чамаар
Мялаамаар
Шүүдрийн дусал мэт мэлмийг чинь
Хайрын соронзоор татмаар
Хүнийх болсон сэтгэлийг чинь
Бүүвэйн дуугаар далламаар
Гоо үзэсгэлэн минь. 
                                                                                                                   О.Эгшиглэн




        

Мөрөөдөл биелээд...гоё байсөөөөөөөөөөн.

Баахан бухимдал илэрхийлсэн юм биччихлээ. Одоо гоё юмаа дуулгыдаа. Өнөөдөр ( 6р сарын 12 ) "Монголын шилдэг 1000 хүүхэд" гэдэг номны хүлээн авалтад яваад ирсээн. Их гоё байлаа. Хэдий яг 1000 хүүхэд байгаагүй ч гэсэн үнэхээр гоё байлаа. Ганц дутагдал нь гэвэл хоол нь дандаа хонины махтай байсан. Хонины мах идэж чаддаггүй хүн чинь яаж идэх билээ. Өлсөж суусаар байгаал ирсэн. (хэхэ)
За тэр ч яахав, өнөөдрийн хүлээн авалтанд драмын жүжигчид, ганц 2 сайд ирсэн байсөөөн. Хөдөлмөрийн баатар Гантөмөр гуай, Ардын жүжигчин Сувд (she is sooo beautiful), нөгөө Би чамд хайртай дээр тоглодог Жарантав гуай, бусдыг нь нээх тогтооё гэж бодсонгүээ. Номоо ч авцан, гол нь жүжигчин Сувдтай зургаа авхуулсан :)))

Нэг л гоё, яг л Мандхай цэцэн хатанд тоглодог хэвээрээ юм шиг. Цаанаа л жавхаатай, ихэмсэг. Үс нь нээх гоё. Ер нь л их ГОЁ. :) (became a fan of her). Тэгээд би энэ зурган дээр хүүхэд шиг нь ч юм шиг гарцан. Аймр хөөрхөн тэврээл намайг.  :> Дараа нь дахиж очоод Сувдаа эгчээ та аййййймр гоё жүжигчин шүү гэж хэлчээд АЙМР гэж яах гэж хэлвээ гээд хагас цаг шахуу улайлттай явлаа шд хаха. Одоо болтол бодохоор жоохон жоохон бантаал байгаан.

Зиа энэ нөгөө нэг айхтар ном чинь шүү дээ. Нээх уншаад сүйд болоод байхгүй ч дурсгалтай л юмдаа. Одоо энэ номоо хүн болгонд үзүүлээд л явнадаа.
Аа тийн ойрд нээрээ их сонинтой байгаа. Эмээ өвөө Тайваниас ирцэн, бөөн бэлэг, тэгээл төгсөлтийн бэлэг гээл ээж утас өгөөл.

Ерөнхийдөө функци бас бус юмнууд нь iPhoneтой, загвар нь HTC-тэй адилхан. Гэхдээ бас арай л өөр. Тайваний утас юм билээ. Music player-тэй утастай болхымсан гээл насаараа мөрөөддөг байсан нэг юм биелэх шивдээ. Гоё байноо. Одоо бүр салхаа больсоон. Шөнөжингөө сууж дуу, зураг хийв шд.

Наад захын ухамсар ухаарлын тухай.

Зиа нэг сонин юм байнаа. Энд тэндхийн мэдээний сайтуудаас янз бүрийн хүмүүсийн тухай уншихаар доор нь бичсэн сэтгэгдлүүд яах аргагүй хараанд өртөөд байхымаа. Дур зоргоороо, амныхаа хэмжээ, хэлнийхээ уртаар л хуцаж өгхийг нь яанааааа.

Фactnews.mn дээр унших юм хэдий зөндөө их байдаг ч энэ үнэн болвуу гээд итгэхээр юм ховор л байдгийм билээ. Зүгээр нэг random олны танил хүний тухай мэдээнүүд нь хэнд ч хэрэггүй, тэр эхнэртээ тийм бэлэг барьж, тэр тэрэнтэй салж, тэр тэрнийг зоджээ гэх мэтийн юм байхын. Тэгээд цаашлаад нөгөө хэдэн малнуудых нь бичсэн сэтгэгдлүүд ямар гээч...Бурхан минь, зүгээр л аймар. Хараалын үгнээс өөр үг мэддэггүй юмуу хайшаийн, эсвэл тэгж бичих нь кайфтай сонирхолтой байдгийм болвуу, ерөөсөө ойлгохгүй юмаа. Нэг хүний тухай жоохон сайшаагаал бичингүүт доор нь яаж энийг доромжлох вэ, яаж доош нь хийж худлаа ярих вэ гэсэн юм шиг юмнууд бичхийн. Би яджаахад аймр түргэн ууртай болохоор нөгөөтхийг нь уншаад дэлбэрэх шаххын, тэгээд энийг уншаад яах вэ гээд, уур хүргээд байдгийн гэж бодсон ч нөгөө нэг хэрэгт дуртай чөтгөр шиг зан нь татаад болдоггүй. Аргаа бараад уураа барин барин уншжаагаамдаа. (тэгэх хэрэг байдаг ч юмуу, байдаггүй ч юмуу бүү мэд хаха).
Тэр нэг хүний дотор нь ороод үзчихсэн юм шиг, үр хүүхэд ижий аав шиг нь сайн мэддэг юм шиг л тэнэгтэж өгхиймаа. Тэгээд нэг л ажил мэргэжилтэй, адилхан л хөдөлмөрлөөд л явж байгаа хүмүүсийг хооронд нь харицуулахыг яана. Тэр нь тийм ш дээ, энэ нь гал цоггүй, хиймэл, нөгөөтөх нь явдалтай ч гэсэн хөөрхөн ч гэх шиг, хүнийг яаж тэгж дүгнэж болхымбээ, юугаа ч мэдэхгүй байж тэгж атаархлаа илэрхийлэх хэрэг байна уу? Ер нь атаархалдаа шатаж үхэх гээд байгаа нөхдүүд л муулж, доромжилж харааж зүхдэг байх гэсэн бодол төрхийн. Нэг ч гэсэн хүнийг Монголынхоо нэрийг өндөрт өргөөд, өөрийнхөөрөө амьдраад явж байхад баярлах ёстой атал атааржах үхэх гээд доромжилж байгаа зарим монгол хүмүүсийн ухамсар ямар түвшинд байна вэ? Ямар хүмүүжилтэй, ямар ухаан санаа, ухамсар боловсролтой хүмүүс тэгж бичнэ вэ? Хэдий боловсролтой, аймр доктор моктор хамгаалцан мундаг товарищ байлаа ч гэсэн өөрийнхөө хумсын толио чинээ ч мэдэхгүй хүнээ доромжилж олон нийтийн уншдаг юман дээр муу муухайгаар хэлнээ гэдэг чинь ухамсар нь хасах цэнэгтэй, олон юм уншиж цээжилсэн ч дотор сэтгэл нь тэнэглэл, мулгуу усаар дүүрэн л юм шиг санагдах юм.
Муу муухайгаар хэлээд зогсохгүй донтой юмнууд бас байнаа. Энийг нэг ш**чхымсан, энэнтэй унтаж үзхийнсан, би энэнтэй чинь тэнд тэнд тэгж тэгж явсын гээл бичхийн. Хэнд хэрэгтэй юм бэ? Ийм аймар донтой, ухамсаргүй, бүдүүлэг, малнууд Монголоор дүүрэн байсым гэж үү? Иймэрхүү янзаараа бол монгол хэзээ ч хөгжихгүй юм шиг санагддагийн. Ядаж л бие биенийгээ хүндлээд, атаархсан сэтгэлээ аль болох дарж чадахгүй адгуус шиг юмнууд дүүрэн байхад. Иймэрхүү наад захын юмнуудаас л Монгол хүмүүсийн гууль нь цухуйгаад байгаамдаа. Улсаа хөгжүүлье гээд хичээвэл хамгийн энгийн харилцааны соёлоос эхлэх хэрэгтэй юм шиг байгаан. Тэгэхгүй бол улс орноо хөгжүүлий гээд хэдэн нөхдүүд яриа хийдэг, бие биенийхээ санал санааг нь дэмжихгүй яг нөгөө мэдээний доор сэтгэгдэл бичдэг шигээ өөд өөдөөсөө ноход шиг хуцалдсаар байгаад дуусна байлгүй. Юун улс орноо хөгжүүлэх мөгжүүлэх. Яг шд.                                                    

HELENA BONHAM CARTER

Би ер нь юм болгоныг МИНИЙ гэж өмчлөх дуртай болохоор Helena-г ч хүртэл минийх гэж боддогийн. Хэдий Tim Burton-той суугаад, хүүхдүүдтэй болцон ч гэсэн минийх л гэж боддын. солиотой юм шиг л байдымдоо ер нь. Энд тэндгүй хеленагийн зураг, лэптоп, утас, төгөлдөр хуур, DVD дээр бөөн Хеленагийн кинонууд, арай л Морин хууран дээрээ зургийг нь наагаагүй (удахгүй наана даа :P ) Хэдэн зургийг нь хиймээр санагдаад... enjoy :)

My Emma Watson

Эмма Ватсон миний хувьд бол ер нь л их чухал хүн л дээ. Яагаад вэ гэвэл 1 дүгээрт - Харри Поттерийн эмэгтэй гол дүрийг бүтээдэг, 2т ИКОНА СТИЛЯ 3т ийм багаасаа өдий их амжилтанд хүрсэн хүн ховор байдаг тийм учраас миний INSPIRATION л гэсэн үг.

 Энэ үс нь үнэхээр зохисон юм шигээ. Элегантно, сексуально харагдана гэж жигтэйхэн. Арай жоохон нас нэмсэн юм шиг анхандаа харагдаж байсан ч дасаад ирсэн чинь so beautiful харагдаад байгаамдаа.

 Энэ нэг юбка цамц хоёр бол миний мөрөөдөл болцон л доо. Хэзээ нэгэн цагт ингэж хувцаслаад явнадаа гээл боддогийн (хаха)

Цаанаа л нэг эмэгтэйлэг, сонирхолтой, дэндүү авъяастай, аймар гоё british accent-тай, гайхалтай царайлаг охин (одоо эмэгтэй гэж хэлэхэд болох байлгүйдээ).

:P

6 сарын гурван. Ядаргаатай халуун байсан ч бүхэн дунд сургуулиа дүүргээд, аттестат-аа авчихлаа. Сайхан байноо. Ингээд бодохоор цаг хугацаа бүр аймар хурдан өнгөрөх юмаа. Хийж бүтээсэн юмгүй суужийтал л хамаг юм дуусаад дуусаад, цаг хугацаа өнгөрөөд өнгөрөөд явчхымаа. Гэхдээ одоо яахавдээ, цаг хугацаа явахгүй бол амьдрал утгагүй байлгүйдээ, тиймээ? 
Өнөөдөр ангийхан маань аттестатаа авчаад зайсан гарлаа гээл явсан. Би л "nerd" юм болохоороо гэртээ суугаад хоцорсон доо. Заримдаа арай дэндүү зожиг юм шиг санагддаг ч гэсэн нэгэнт ингээд сурцан, ингээд дасцан хүнийг чинь бас яалтай ч билээ. Ингээл өөрийгөө тайвшруулаад суужийндоо.  Сургуулийн урилга хурдан ирээсэй гээд залбираад байжийн. Тэгж байж л тэтгэлгээ баталгаажуулна. ийм болохоор.........залбираад л байж дээ.

2nd of June (day at dentists)

Өнөөдөр хамгийн аймар өдөр байсан. Яагаад гэвэл шүдний эмнэлэг явсан.  Үүдэнд нь сууж байхад чичрээд үхэх гээд байсан хүн ороод бүр яасан нь ойлгомжтой байлгүйдээ. Ороол эмч цаана нэг юм хийгээд намаайг хэвтэж бай гэхээр нь айгаад хэвткү бөгтийгөөл суугаад байсан. Тэгээл эмч юмаа хийж дуусчаад эргээд харсан нэг өлөн юм шиг царайтай нөхөр бөгтийцөн суужийж уурыг нь хүргээд. Тэгээл энэ мөчөөс эхлээд эмчийн уурыг жинхэнэ утгаар нь хүргэж эхэлсэндээ. :(
Эхлээл амаа ангай гэж загнуулаал, амаа том ангайхгүй бол би шүдийг чи харахгүй байна. Миний гар орохгүй байна (2 гараа хоёуланг нь чихлээ юу), ангайхыг хүсэхгүй байгаа бол эм түрхэж өгөөл хөөгөөд явуулчина шүү ч гэх шиг. Бөөн сэтгэлийн дарамтанд орцон хэвтжийтал гэнэт нөгөө нэг нерв таслана гэдэг айхтар юмаа хийнэ гээд....Аймар байсооооон. Гэнэт л хаанаас ч юм (?) нэг нарийхан зүү гаргаад ирцэн миний хөөрхий шүд рүү явуулжийсан. Тэгээд л "ухаж" гарсандаа. Би ч тогонд цохиулж байгаа юм шиг татагнаал хэвтээд байлаа. Хажууд өөр хүн байж байгаад харсан бол инээд нь хүрээд үхэх байсан биз. Орилж ч чадку, шүлс гоожоод, тэгээд тогонд цохиулж байгаа юм шиг татагнаад. Одоо бодохоор инээд хүрээд байж сууж чаддагүээ. Нервийг нь таслахад, өрөмдөхөд, нэг нарийнхан махир юмаар ухах ямар аймар гэдгийг хүн бүр мэдэж бйгаа байлгүйдээ. Нэг иймэрхүү аймар өдөр өнгөрлөө дөө. Аа тийн, гэхдээ хамгийн гоё нь хэдэн жилийн өмнө Тэнгист зардаг байсан солонгос попкорныг олж авсан. Одоо идээд суужийн. Амьдрал нэг мөчид аймшигтай, өөр нэг мөчид дэндүү жаргалтай байх юмдаа. Shania Twain сонссон шигээ попкорноо идээд, дараа жил очиж сурах сургуулийнхаа урилга, сайтыг нь ухаад суух ч бас гоё байна шүү. :))))

Хүүхдийн баярын тухай хэдэн юм.

Маргааш 6 сарын 1. Хүүхдийн баяр. I don't care. 
Би хүүхдийн баярыг нээх их тэсэн ядан хүлээдгүй. Ухаан орсон цагаасаа хойш сэтгэлдээ хүртэл хүүхдийх баяр тэмдэглэж байсан удаа байхгүй юм шиг санагддагийн. Нөгөө л нэг парк дээр очно. Тоглосон ч юм байхгүй хар халуунд очерт зогсож зогсож буцдаг байсан. Тэгээд л хүүхдийн баяр болгоны дараа наршина. Шөнө нь унтаж чадахгүй дотор муухайраад л...Нэг ёсондоо хүүхдийн баяр гэхээр жаалуудын нүд сэтгэл хоёр нь сэргээд явчихдаг байсан бол минийх эсрэгээрээ, нурууны үс босдог байсан гэж хэлэхэд хилсдэхгүй. Ашгүй 7 настай байхад манай дүү 6н сарын нэгэнд гарсын. Ээж маань нэвтрүүлэгч болохоор 6н сарын нэгэнд нэвтрүүлэгч Чимгээ охинтой боллоо гээд л орой нь мэдээгээр гарч билээ. Дүүтэй болоод бөөн баяр болно гээд бөөн төлөвлөгөө гаргацан байсан хүний сэтгэл бяцхан атаархлаар дүүрсэн. Тэгээд л нөгөө сайхан бодлууд маань замхран алга болсон юмдаа. Дөнгөж төрөнгүүтээ л зурагтаар гараад байхдаа яадын гээд л тэрүүхэн хооронд дотор маань эвгүй оргиод явчихсан. Гэхдээ би өөрийгөө буруутгадаггүй ээ, тиймхэн юмны төлөө, жоохон л байсан юм чинь гэж бодоод...Тэгээд л үүний дараа жил бүр 6 сарын нэгэн манай гэр бүлийнхний хувьд Николийн (манай дүүг Николь гэдгийн) баяр болж хувирсан юмдаа. Жил бүрийн хүүхдийн баяраар Никольд л бүх анхаарал хандана. Намайг бол том гээд тоох ч үгүй. Тоохгүй байх гэдэг нь юу ч биш. Тэрнээс их юм болдог л байсын.
Миний хувьд аавынхаа аав ээж дээр өссөн болохоор энэ хоёр дээрээ л ирж нэг гайгүй баярлана. Өвөө эмээгийндээ ирэхээр анхаарал зөвхөн над дээр, бүх л амттан надад зориулагдана. Өвөө эмээ дээрээ л ирэхээр хүссэн бэлгээ авхуулж, хүссэн хоолоо иднэ. Нэг иймэрхүү байдалтай гүйсээр байгаад л өдий хүрчихэж. 
Өнөөдөр өдөр эмээтэйгээ гадуур баахан дэлгүүр хэсч, caffe Ti-amo-д мөнгө үрсэн шиг яваад ирлээ. Буцаад л бяцхан охин болсон юм шиг санагдсан. Дахиад л нөгөө зайрмаг нэхсэн дэлдэн жаал болчихсон юм шиг байсан. Эмээдээ эрхэлж зайрмаг авхуулаад л, бөөн торт, чихэр авхуулаад л... цэцэрлэгт ороод сургууль төгсөх хүртлээ тэмдэглэсэн хамгийн гоё хүүхдийн баяр өнөөдөр л байсан. Намайг яасан зожиг, дүү нараа боддоггүй юм бэ гэж бодох л байх. Бодож л байг. Би эмээ өвөөгийн хүүхэд л байсан, эмээ өвөөгийн хүүхэд ч байсаар байх болно. Гэхдээ би дүү нартаа хамгаас илүү хайртай. Одоохондоо тэр хэд маань хол байгаа болохоор л хүүхдийн баярыг айлын ганц хүүхэд шиг тэмдэглэж үзлээ. Магадгүй олон жилийн дараа би өөрийнхөө хүүхдүүдийг дагуулаад хүүхдийн баярт явахдаа энэ тоосонд дарагдсан бодлыг ахиад нэг сэргээж бодох биз. Тэр болтол оюутны амьдралаар өөрөөр хэлбэл том хүн хүүхэд хоёрын яг зааг дээрхи он жилүүдээр амьдарна.

Дургүй

Би дургүй
Бялдуучилж долигоносон
Арчаагүй хүмүүст би дургүй,
Хоосон амлаж, худлаа инээсэн
Хуурмаг хүмүүст би дургүй.
Би дургүй.
Хошуу тосож худал өрөвдсөн
Хэрэггүй хүмүүст би дургүй,
Хэрэгт дурлаж хэл амаа билүүдсэн
Ховч хүмүүст би дургүй.
Би дургүй
Ижий авыхаа сэтгэлийг нь
Архи болгож гударсан хүмүүст би дургүй,
Ичих ч үгүй худал ярин
“ Инээдтэй” зүйлс хийдэг хүмүүст би дургүй.
Би дургүй
Амьдралаа атгахаа больсон
Адгийн новшнуудад би дургүй,
Ажлаа алдан ямбалж хэвтсэн
Охид бүсгүйчүүдэд би дургүй.
Би дургүй
Эцэг эхээ ч хүндэлхээ мартсан
Адгийн ааштай үрсэд дургүй,
Амаа ч мэдэхгүй ууж идэн
Хорвоог туулдаг хумүүст бүр ч дургүй.
                                                                           О.Эгшиглэн

Сэтгэл дотор байгаа энэ нэг юмыг гаргахгүй бол тэсэхгүй байсымаааа :P

Шөнийн (оройн ч гэхийму) 11 цаг 38 минут болжийн. Өнөөдрөөс эхлээд би дунд сургуулийн сурагч биш. Маргааш гэхэд төгсөөд, "том хүн" болчихно. Сэтгэл догдолж байгаа хэрнээ цаанаа л нэг уйтай...Тэр ч яахав, би сургуулийн тухай бичье гэж бодоогүймаа. Зүгээр л миний амьдралын нэг хэсэг болсон хүний тухай бичих гэсийн.
Миний хувьд хамгийн нандин, ээж аав дүү нараасаа өөрцгүй хайрладаг хүн байсым. Гэхдээ нэг л өдөр надаас "явчихсан". Эхэндээ найзууд салж нийлэлгүй яахав, дандаа л муудалдаг биз гэж боддог байсан чинь үгүй юм байна лээ. 10-20н жил найзлаад зүгээр байдаг хүмүүс байдаг л юм байна. Тэр хүмүүсийн хувьд үнэхээр таарч тохироод санаа оноо нь нийлдэг биз. Тэрнээс биш зарим талаараа дэндүү адилхан юм шиг боловч яг яс юман дээрээ бие биенээсээ тэс ондоо хүмүүс яаж найзалж чадхавдээ гэсэн дүгнэлтэд хүрлээ...Өөр хүмүүс өөрөөр боддог ч байж болох юм, энэ бол миний л хувилбар. 
100 төгрөгтэй явснаас 100 найзтай яв гэдэг үг надад ерөөсөө ч таалагддаггүй, би өөрөө зожиг, ганцаараа байх дуртай болоод л тэр биз. Хэрэгтэй хэрэггүй олон найзтай байснаас үнэхээр хайрлаж, бүх юмаа ярьж, нээж чаддаг хэдхээн найзтай байсан нь дээр юм шиг санагддын. Тийм болохоор хүн болгон руу хялалзаад байдаггүй ч гэсэн, нээх наалдаж барилгүй зайгаа барьдаг хүн бол би.
Чам шиг ааш зантай, чам шиг сэтгэл хөдлөл, манер, гадаад төрхтэй хүн өөр хаана ч байхгүй, яагаад гэвэл хүн болгон бурхны цор ганц бүтээл. Харин тэр олон бүтээлүүд дундаас өөрт тохирсон нэгнээ олж авна гэдэг хэцүүхэн шүү. Би яагаад чамайг заавал сонгож найзалснаа хэзээ ч ухаж ойлгохгүй байх, магадгүй сонирхдог зүйлс нь адилхан ч сэтгэлийн гүнд тэс өөр хүмүүс байснаа анзаараагүй ч байж мэднэ. Эргээд бүхнийг харахад романтик реалист хоёр нийлчихсэн юм шиг байгаамаа, одоо тэгж санагдаад байдгийн, гэхдээ үгүй ч байж магад. Би дэндүү нялуун үргэлж анхаарал халамж шаарддаг, харин чи бол тэс өөр өрийнхөө л ертөнцөд чимээгүй байх дуртай байсансан. Гэхдээ иймэрхүү зүйлс бидний нөхөрлөлийг сүйтгээгүээ, нэг л том ялгаа сүйтгэсэн. Тэр ялгаа нь юу вэ гэвэл чи үргэлж багтай явдаг, харин би баг зүүж явж ердөө ч чаддаггүй. Чиний хэлсэн гэнэт санаанд орчлоо, бид 2ын зам ингээд салж байна гээд. Чи их зөв хэлсэн байнаа, нээрээ л баг будаг өмсөөгүй хүн алиалагч шиг үхтлээ будаад "томдсон" баг угласан хүний хажууд явах вэ дээ...

Losing a friend

The Cardigans - Losing a friendSo this is it. Easy, huh? Just yesterday you were my half, biggest piece of my heart, but today your NOT here. And it's nobody's fault, but mine. Everyday I try to get your attention, every moment I try to catch your eye, I know you feel it, but yet you still ignore me...So i guess this is the end to our friendship. All the thing we've done together is just a memory now, but a good one :)    
:'(

                                                                            Би харсан

Зүүдэндээ харсан, яг л тэр царайг чинь тодоос тод санаж байна. Энд яг тийм гээд дүрсэлмээргүй байгаа ч миний харцыг бас хайрыг минь татсан. Дандаа зүүдэнд минь ирдэг. Шөнө бүр чамайг л харах гэж би нойрсдог. Бүхнийг умартаад чамтай л байх гэж унтдаг...Чамтай би хэзээ учирахаа мэдэхгүй, чамайг энэ дэлхий дээр байдаг үгүйг чинь ч мэдэхгүй, энд би шаналаад зовоод чамайг хайрлаж байгааг мэдэж буй эсэхийг чинь ч мэдэхгүй...Сүүлдээ өөрөө ч яагаад байгаагаа ойлгохоо байлаа. Хэзээ ч дуусахгүй бодлын утас хөврүүлнэ.

Хэний ч ухаж ойлгож чадахгүй бодлууд толгойд минь эргэлдэнэ.  Гэвч сайн ухаад үзвэл зүгээр л хоосон мөрөөдлүүд. Чамтай л учирна гэсэн хоосон мөрөөдлүүд, биелэх үгүй нь мэдэгдэхгүй хачин мөрөөдлүүд...Уйлна, инээнэ, яг л галзуу хүн шиг. Чиний царайг бодох бүрийд л нүүрэнд инээмсэглэл тодроно, баригдахгүй хоосон гээд л бодохоор хамаг инээд, баясал, жаргал сарниад алга болно. Над шиг тэнэг хүн энэ хорвоод байдаг болов уу...Зүүдэндээ харсан хүндээ толгойгоо эргэтэл дурлаж байдаг. 

Хэзээ нэгэн цагт учраасай билээ. Харин миний зүрх эзэнтэй, би одоо дахиж ганцаардахгүй, элдэв бусын юм болоход чамайгаа л бодно, тэгээд л айдас түгшүүр, зовлон гуниг арилчихна. Хэнд ч гэсэн би хайртай хүнтэй гээд л хэлнэ, хэн юм гэхээр нь инээмсэглээд л өнгөрнө. Чамдаа тэврүүлж байна гээд л төсөөлөхөд энэ хорвоо бүхэлдээ минийх юм шиг санагдана... Хайртай :'(

Etta James you are amazing!

Etta James - Sunday kind of love
Яг ийм л дуучин, ийм л дуу дутагдаад байгаамдаа. элдэв бусаар хоолойг нь засаж янзалж, янз янз болгосон биш, жинхэнэ "натуральный" хоолой гэж энэ л байх. Бас ямар нэгэн илүү маяг байхгүй.

?

Яагаад гэнэт блог нээхээр болов оо гээд өөрөөсөө хүртэл асууж байгаа болохоор ? гэж нэрлэлээ. Яагаад ч юм бүү мэд. Гэхдээ зүгээр нэг элдэв бусын хэрэггүй зүйлс бичих гэж биш миний сэтгэл дотор байгаа тэр л нэг мөрөөдөмтгий охины ертөнцийг хүссэн нэгэнд нь харуулах л гэсэн юм. Хүн д юм хойно олон санаа оноо, зорилго тэмүүлэл, уур уцаар байж л таараа, тэр болгоныгоо энэ блогтоо бичиж сэтгэлээ онгойлгож байнаа...Тэрнээс биш хэн нэгэнд би ийм шүү, би блог бичдэг, би ингэдэг, тэгдэг, мундаг энээ тэрээ гэж харуулах гэсэн юм биш ээ, гүэ яахав зарим хүмүүс тэгж ойлговол ойлгож л байг, өөрийн бодол өөртөө зөв байдгаас хойно. :P